Δήμος Νάουσας: Αναβάθμιση με μετακινήσεις εργαζομένων και αναστάτωση στους ηλικιωμένους; Η απόφαση Κουτσογιάννη για το «Βοήθεια στο Σπίτι» προκαλεί αντιδράσεις

 

Από το Αγγελοχώρι και τον Κοπανό όλοι στη Νάουσα. Η δημοτική αρχή επιλέγει τη συγκέντρωση του προσωπικού, την ώρα που ηλικιωμένοι έχουν δημιουργήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ανθρώπους που τους φροντίζουν. Κύριε δήμαρχε, έχετε σκεφτεί τι σημαίνει να αλλάζεις κάθε τόσο τον άνθρωπο που αποτελεί το στήριγμα ενός ηλικιωμένου;

Μεγάλη αναστάτωση προκαλεί η απόφαση του δημάρχου Νάουσας, Νίκου Κουτσογιάννη, για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». 

Την ώρα που η δημοτική αρχή μιλά για αναβάθμιση του Δήμου και καλύτερη οργάνωση των υπηρεσιών, μια απόφαση έρχεται να δημιουργήσει σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που εξυπηρετεί το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Σύμφωνα με το έγγραφο που εστάλη στους εργαζόμενους και φέρει την υπογραφή του δημάρχου, προβλέπεται η μετακίνησή τους στην έδρα του Δήμου, στο Διοικητήριο της Νάουσας, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν τις σημερινές έδρες εξυπηρέτησης στο Αγγελοχώρι και στον Κοπανό.

Με απλά λόγια, αντί να διατηρηθεί η παρουσία του προσωπικού στις περιοχές όπου εξυπηρετεί τους πολίτες, επιλέγεται η συγκέντρωσή του στη Νάουσα, από όπου θα καλείται πλέον να καλύπτει ολόκληρη την έκταση του Δήμου.

Και εδώ γεννιέται ένα πολύ σοβαρό ερώτημα: Πώς ακριβώς αυτή η αλλαγή θα βελτιώσει την καθημερινότητα των ανθρώπων που έχουν ανάγκη από βοήθεια;

Κύριε δήμαρχε, έχετε σκεφτεί τους ανθρώπους πίσω από τους αριθμούς;

Υπάρχουν παππούδες και γιαγιάδες που ζουν ολομόναχοι στα χωριά. Άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που δεν έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν μόνοι τους στο φαρμακείο ή στο νοσοκομείο, να γράψουν τα φάρμακά τους, να προμηθευτούν την απαραίτητη αγωγή τους ή να διεκπεραιώσουν ακόμη και μια απλή καθημερινή ανάγκη.

Για πολλούς από αυτούς, οι εργαζόμενοι του προγράμματος δεν είναι απλώς υπάλληλοι του Δήμου. Είναι οι άνθρωποι που περιμένουν να δουν, εκείνοι που γνωρίζουν τα προβλήματά τους, τις συνήθειές τους, την οικογενειακή τους κατάσταση και τις ανάγκες τους.

Και υπάρχει ακόμη μία σημαντική παράμετρος που φαίνεται να μην έχει υπολογιστεί επαρκώς.

Οι ηλικιωμένοι αυτοί έχουν δεθεί με τους συγκεκριμένους εργαζόμενους. Έχουν αναπτύξει σχέσεις εμπιστοσύνης, οικειότητας και ανθρώπινης επικοινωνίας. Δεν είναι εύκολο για έναν άνθρωπο 80 ή 85 ετών, που ζει μόνος του, να ανοίγει κάθε φορά την πόρτα του σε έναν διαφορετικό άνθρωπο και να πρέπει να εξηγεί ξανά από την αρχή τα προβλήματά του.

Η προσαρμογή δεν είναι καθόλου εύκολη για έναν ηλικιωμένο. Η σταθερή παρουσία ενός γνώριμου προσώπου προσφέρει ασφάλεια. Και αυτή η ασφάλεια δεν αντικαθίσταται με μια υπηρεσιακή απόφαση.

Κύριε δήμαρχε, οι ηλικιωμένοι δεν είναι φάκελοι που αλλάζουν γραφείο. Είναι άνθρωποι με συναισθήματα, ανασφάλειες και ανάγκη για σταθερότητα.

Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο παράδοξο της απόφασης.

Άλλο πράγμα να υπάρχουν εργαζόμενοι με έδρα το Αγγελοχώρι και τον Κοπανό, ώστε να βρίσκονται κοντά στις κοινότητες που εξυπηρετούν, και άλλο να συγκεντρωθούν όλοι στη Νάουσα και από εκεί να ξεκινούν για να καλύψουν ολόκληρο τον Δήμο.

Πώς θα εξασφαλιστεί η άμεση εξυπηρέτηση; Πόσος χρόνος θα χάνεται στις μετακινήσεις; Τι θα συμβαίνει όταν προκύπτουν ταυτόχρονα ανάγκες σε διαφορετικές περιοχές;

Αντί να ενισχυθεί η παρουσία του προγράμματος στις τοπικές κοινωνίες, επιλέγεται ένα μοντέλο συγκέντρωσης. Και αυτό προκαλεί εύλογες απορίες, ειδικά όταν μιλάμε για μια υπηρεσία που η ίδια η αποστολή της είναι να βρίσκεται κοντά στον πολίτη.

Ο Δήμος δεν είναι μόνο η πόλη της Νάουσας

Οι κάτοικοι των πρώην Δήμων Ανθεμίων και Ειρηνούπολης έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τους κατοίκους της Νάουσας. Δεν μπορεί οι ανάγκες τους να αντιμετωπίζονται ως μια πρόσθετη υποχρέωση που θα καλύπτεται από το κέντρο.

Αν ο στόχος είναι η αναβάθμιση του Δήμου, τότε αυτή πρέπει να φτάνει μέχρι και το τελευταίο χωριό. Να ενισχύονται οι υπηρεσίες εκεί όπου υπάρχουν ανάγκες και όχι να απομακρύνονται από τις τοπικές κοινωνίες.

Η δημοτική αρχή οφείλει να απαντήσει ξεκάθαρα:

• Γιατί απομακρύνονται οι εργαζόμενοι από τις σημερινές έδρες τους;

• Γιατί δεν επιλέχθηκε η ενίσχυση των δομών στο Αγγελοχώρι και στον Κοπανό;

• Πώς θα διασφαλιστεί η σταθερή παρουσία των ίδιων εργαζομένων στους ηλικιωμένους που έχουν ήδη αναπτύξει σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους;

• Πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες των απομακρυσμένων κοινοτήτων χωρίς καθυστερήσεις και πρόσθετες δυσκολίες;

Και κυρίως, έχει προηγηθεί ουσιαστική συζήτηση με τους εργαζόμενους και τους ανθρώπους που εξυπηρετούνται από το πρόγραμμα;

Η αναβάθμιση δεν γίνεται εις βάρος της ανθρώπινης φροντίδας

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ένας Δήμος χρειάζεται καλύτερη οργάνωση. Όμως η οργάνωση δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός ούτε να αγνοεί τις πραγματικές συνθήκες μέσα στις οποίες λειτουργεί μια κοινωνική υπηρεσία.

Το «Βοήθεια στο Σπίτι» δεν είναι μια υπηρεσία που κρίνεται από το πού βρίσκεται το γραφείο των εργαζομένων. Κρίνεται από το αν ένας ηλικιωμένος θα έχει κάποιον δίπλα του όταν τον χρειάζεται. Από το αν θα συνεχίσει να βλέπει το γνώριμο πρόσωπο που εμπιστεύεται. Από το αν θα αισθάνεται ότι ο Δήμος δεν τον έχει ξεχάσει επειδή κατοικεί μακριά από την έδρα του.

Κύριε Κουτσογιάννη, η αναβάθμιση ενός Δήμου δεν μετριέται με το πόσους εργαζόμενους θα συγκεντρώσετε στο Διοικητήριο. Μετριέται με το πόσο κοντά βρίσκεστε στους ανθρώπους που σας χρειάζονται.

Και όταν μιλάμε για ηλικιωμένους που ζουν μόνοι, που δυσκολεύονται να μετακινηθούν και που έχουν δεθεί με τους ανθρώπους οι οποίοι τους φροντίζουν, χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή πριν αλλάξει μια καθημερινότητα που για εκείνους αποτελεί στήριγμα.

Γιατί τα χωριά δεν χρειάζονται λιγότερη παρουσία του Δήμου. Χρειάζονται περισσότερη. Και οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας δεν έχουν ανάγκη από άλλη μία διοικητική αναδιοργάνωση. Έχουν ανάγκη από έναν άνθρωπο που θα συνεχίσει να βρίσκεται δίπλα τους.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων τι άποψη έχουν για αυτό το θέμα ;

Εμείς θα περιμένουμε μια απάντηση στο ζήτημα αυτό ....