Η παρέμβαση Ηλιόπουλου που «χτυπάει καμπάνες» στην Ημαθία

Δεν ήταν μια απλή ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ούτε μια τυπική κομματική δήλωση. Η δημόσια τοποθέτηση του Ηλία Ηλιόπουλου, προέδρου της ΔΕΕΠ Ημαθίας, ήρθε με λόγο μετρημένο αλλά σαφή, αφήνοντας πίσω της πολιτικά ίχνη.

 Σε μια περίοδο όπου ο θόρυβος συχνά υπερκαλύπτει την ουσία, η παρέμβασή του ξεχώρισε γιατί έθεσε ξεκάθαρα όρια στον δημόσιο λόγο και υπενθύμισε ότι η πολιτική ευθύνη δεν διαγράφεται με μια ανάρτηση.

Ο Ηλίας Ηλιόπουλος μίλησε για θεσμική σοβαρότητα, για βάρος λόγου και για ευθύνη όσων υπηρέτησαν σε κομματικά όργανα. Χωρίς να κατονομάζει, έστειλε μήνυμα προς εκείνους που, αφού συμμετείχαν σε συλλογικές διαδικασίες, σήμερα επιλέγουν τη δημόσια κριτική με όρους προσωπικής προβολής. 

Στην Ημαθία, άλλωστε, η καμπάνα χτυπάει για κάποιον συγκεκριμένο, ακόμη κι αν το όνομα δεν ειπώθηκε ποτέ δημόσια αλλά καταλάβαμε.

Η ουσία της παρέμβασης δεν βρίσκεται στην αντιπαράθεση, αλλά στην πολιτική γραμμή που χαράσσεται. Ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ Ημαθίας δείχνει πως η παράταξη δεν μπορεί να προχωρήσει με φωνές εντυπωσιασμού και προσωπικές ατζέντες. Το μήνυμα είναι καθαρό: όποιος επιλέγει να αποστασιοποιηθεί, έχει αυτό το δικαίωμα, όχι όμως και την πολυτέλεια της ασυλίας στον λόγο. Στην πολιτική, όπως και στη δημόσια ζωή, τίποτα δεν λέγεται χωρίς συνέπειες....

Έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό......

Διαβάζοντας τις τελευταίες ημέρες διάφορες απόψεις που γράφονται στα σοσιαλ θα ήθελα να κάνω την κάτωθι τοποθέτηση :

"Η πολιτική σοβαρότητα δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρέωση!

Στελέχη που υπηρέτησαν σε θεσμικές θέσεις, ιδιαίτερα σε κομματικά όργανα, οφείλουν να γνωρίζουν ότι ο δημόσιος λόγος έχει βάρος, ευθύνη και συνέπειες.

Η ελεύθερη άποψη είναι σεβαστή. Όχι όμως η αυθαίρετη στοχοποίηση, η παραπληροφόρηση και η εργαλειοποίηση θεσμικών ζητημάτων για προσωπική προβολή ή εσωκομματικά απωθημένα.

Όσοι υπήρξαν μέρος μιας συλλογικής προσπάθειας, δεν μπορούν εκ των υστέρων να εμφανίζονται ως αυτόκλητοι τιμητές, αγνοώντας το θεσμικό πλαίσιο, τις αρμοδιότητες και την πραγματικότητα.

Αν κάποιοι θεωρούν ότι δεν τους εκφράζει πλέον η παράταξη, αυτό είναι δικαίωμά τους. Η πολιτική “αυτομόληση” όμως δεν συνοδεύεται από ασυλία στον λόγο ούτε από άλλοθι ευθύνης.

Η παράταξη προχωρά μπροστά με σοβαρότητα, ενότητα και καθαρό λόγο.

Χωρίς φωνές εντυπωσιασμού. Χωρίς προσωπικές ατζέντες."