Στέφανος Αποστολίδης-Η αλήθεια για την συμφωνία ΕΕ- Mercosur.
Στην κατηγορία των "εμπορικών συναλλαγών", χώρες της Δύσης και ειδικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αδιαφορώντας για τις ενδεχόμενες καταστροφικές συνέπειες σε μικρότερους "συμμάχους τους", έκαναν τις επιλογές τους, προωθώντας συμφωνίες με καθαρές επιδιώξεις. Την οικονομική ενίσχυση των πάλαι ποτέ ισχυρών τους οικονομιών, που σήμερα περνούν μια δύσκολη περίοδο, σε βάρος ακόμη και οικονομιών που με αίμα κατάφεραν να "βγουν στην επιφάνεια" μετά από μια περίοδο επώδυνων περικοπών και που με την πολιτική αυτή επιλογή κινδυνεύουν να ξαναβουλιάξουν στο χάος. Και αναφέρομαι πιο συγκεκριμένα στην συμφωνία της ΕΕ με χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Ας δούμε όμως με βάση τα στοιχεία και κάνοντας χρήση της κοινής λογικής, το ποιες εκ των χωρών της Ευρώπης ενισχύονται οικονομικά, ποιες είναι ουδέτερες έστω και ποιες οδηγούνται στον όλεθρο μετά βεβαιότητας.
Γερμανία. Είναι η locomotiva της Ευρώπης και σήμερα περνάει μια ταραχώδη οικονομική περίοδο, που έχει εξαφανίσει την οικονομική ασφάλεια του παρελθόντος και που απώλεσε την πολιτική ισχύ που της έδινε η οικονομία της, ένα προβάδισμα ηγέτιδας χώρας, μεταξύ των χωρών μελών της ένωσης. Η συμφωνία αυτή, με την μείωση έως εξαφάνιση των δασμών, της δίνει την ευχέρεια να πολλαπλασιάσει τις εξαγωγές προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και να εισαγάγει προϊόντα φτηνότερα και χαμηλότερης προστιθέμενης αξίας. Διπλό όφελος και για τον λόγο αυτό, επέλεξε ένα ισχυρό "ναι".
Ισπανία. Είναι μια χώρα με ισχυρούς δεσμούς ούτως ή άλλως με τις χώρες αυτές της Λατινικής Αμερικής και ενδεχόμενη συμφωνία μείωσης των δασμών θα την καταστήσει ένα από τα ισχυρότερα διαμετακομιστικά κέντρα της Ευρώπης. Εμπορεύματα των χωρών αυτών σε τεράστιες ποσότητες, θα εισάγονται στην χώρα αυτή και θα προωθούνται με το αζημίωτο στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η όποια λοιπόν αρνητική οικονομική επίδραση, εκ του λόγου αυτού, αναπληρώνεται και μάλιστα προκύπτει θετικότατο πρόσημο στον τελικό ισολογισμό. Συνεπώς δεν είχε κανένα θέμα να συμφωνήσει με την ισχυρή Γερμανία από οικονομικής πλευράς, αλλά και για άλλους προφανείς λόγους.
Ιταλία. Η Ιταλία είναι μια χώρα "ιδιόρρυθμη". Έχει τρείς ισχυρούς πυλώνες ανάπτυξης. Τον ισχυρότατο οικονομικό βιομηχανικό Βορά. Τον τουρισμό. Και την αγροτική πολιτική. Αγροτική όμως πολιτική που έχει ισχυρές βάσεις, ευκολία στην εξαγωγική διαδικασία, αγορές από ετών και για τον λόγο αυτό οι όποιες επιβαρύνσεις θα είναι μικρού μεγέθους. Όμως με μια τέτοια συμφωνία, ο ισχυρός βιομηχανικός Βοράς εξυπηρετείται τα μέγιστα και αναπληρώνει τόσο την όποια ζημία επέρχεται στον αγροτικό τομέα, αλλά και ενισχύει την Ιταλική οικονομία με την αύξηση της εξαγωγής Βιομηχανικών προϊόντων.
Γαλλία. Υποκριτική η επιλογή του "όχι" από Μακρόν. Αυτό διότι τρέπει τις αγροτικές κινητοποιήσεις και επειδή κινείται επί ξηρού ακμής, επέλεξε το "όχι" έχοντας προηγουμένως διασφαλίσει τις ψήφους που θα έδιναν το τελικό "ναι".
Με την ασφάλεια του ισχυρού η Ολλανδία τάσσεται υπέρ της συμφωνίας και αυτό διότι πιστεύει με βάση την υψηλή στρεμματική απόδοση των Ολλανδών αγροτών, θα ενισχυθούν οι εξαγωγές της. Συνεπώς και αν ακόμη δεν κερδίσει σημαντική επιρροή στις νέες ανοιχτές αγορές, δεν υπάρχει περίπτωση να χάσει.
Ελλάδα. Είναι η χώρα που ενώ θα έπρεπε την περίοδο αυτή να αναδιαμορφώσει τον αγροτικό τομέα, δημιουργώντας συνθήκες μείωσης κόστους και διεύρυνσης εξαγωγών, μετά και την απώλεια της μεγάλης αγοράς της Ρωσίας λόγω του Ευρωπαϊκού εμπάρκο, εάν η συμφωνία αυτή εφαρμοστεί, πολύ απλά ο αγροτικός χώρος θα καταστραφεί. Συμπαρασύροντας στην καταστροφική αυτή πορεία και την βιομηχανία που σχετίζεται με τον χώρο αυτό και ασχολείται με επεξεργασία των αγροτικών προϊόντων, την μεταφορά και την πώληση. Παράλληλα να συμπεριληφθούν στις καταστροφικές αυτές συνέπειες και οι συναφείς επιχειρήσεις, που είναι πολλές και που μόλις άρχισαν να στέκονται στα πόδια τους. Και που αντί να τους δοθεί ασφαλέστερο πεδίο δράσης, οδηγούνται σε πεδίο εμφανούς ανισοτιμίας. Φυσικά κοντά στις βιομηχανικές επιχειρήσεις καταστροφική θα είναι και η πορεία των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, οι οποίες τα τελευταία χρόνια συνεργάζονται αρμονικά με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, κρατώντας για τον εαυτό τους την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων και αναθέτοντας στον ιδιωτικό τομέα την εμπορία και κύρια την εξαγωγή ολόκληρης σχεδόν της παραγωγής.
Αν όλα αυτά δεν πείθουν, ας αναλογιστούμε για την χώρα μας το μήνυμα που στέλνουν οι αριθμοί. Σήμερα η χώρα μας εξάγει στις χώρες αυτές της Λατινικής Αμερικής προϊόντα αξίας 35 περίπου εκατομμυρίων ευρώ και εισάγουμε προϊόντα αξίας άνω των 450 εκατομμυρίων. Φανταστείτε τώρα την επόμενη μέρα.
Κατά συνέπεια, ανεξάρτητα από την όποια κομματική ταυτότητα, αναλογιζόμενοι το αύριο, όσοι υπογράψουν μια τέτοια συμφωνία, θα είναι οι υπαίτιοι για την καταστροφή που έρχεται και μάλιστα δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν ήξεραν. Ήξεραν την μεγάλη ζημία που έρχεται, αλλά επέλεξαν την εύγλωττη σιωπή και δουλοπρεπή στάση στους ισχυρούς της Ευρώπης, θεωρητικά συμμάχους, πρακτικά καταστροφείς του τόπου μας.
Είναι μια άποψη που εκφράζει τους εξαγωγείς του τόπου μας και που στηρίζεται στην λογική, στους αριθμούς και στην αποτίμηση των στοιχείων που προκύπτουν από ανάλογες επιλογές. Η κομματική τύφλωση δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο και οι όποιες απόψεις δοκιμάζουν να παραποιήσουν τα στοιχεία και να στηρίξουν την ατυχή αυτή κυβερνητική επιλογή, απλώς ρίχνουν νερό στο μύλο των πολιτικών αντιπάλων.
Η αλήθεια είναι μία, είτε αρέσει είτε όχι. Η χώρα και πιο συγκεκριμένα ο αγροτικός τομέας και οι συναφείς επιχειρήσεις θα μπουν σε μια περιπέτεια άνευ προηγουμένου.
Στέφανος Αποστολίδης
Πρόεδρος Εξαγωγικού τμήματος Επιμελητηρίου Ημαθίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου