Συρμούλα Τζήμα: Θέλει τέχνη να γράφεις πολλά χωρίς να λες τίποτα

Χριστούγεννα με Τρακτέρ και Ευχολόγια από τα Σαλόνια

Φαίνεται πως για την κ. Τζήμα, ο αγώνας της επιβίωσης στα μπλόκα της Κουλούρας και του Νησελίου είναι απλώς μια ωραία αφορμή για να εξασκήσει το ταλέντο της στις εκθέσεις ιδεών και στις «πολυσχιδείς» αναλύσεις. Ενώ οι αγρότες βλέπουν τα χωράφια τους να ρημάζουν και τις τσέπες τους να αδειάζουν «στη σκιά του ΟΠΕΚΕΠΕ», η περιφερειακή σύμβουλος ανακαλύπτει ξαφνικά ότι το μέλλον είναι αβέβαιο – λες και χρειαζόταν να κατέβουν τα τρακτέρ στην εθνική για να καταλάβει το αυτονόητο.

 Με μια δόση συγκίνησης που θα ζήλευε και ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου, μας μιλά για «καμπανάκια αγωνίας», την ίδια ώρα που η παράταξή της δυσκολεύεται ακόμα και να βρει το κουμπί για να πληρωθούν οι αποζημιώσεις του 2024. 

Είναι βέβαια πλέον παράδοση η συγκεκριμένη κυρία να βγαίνει μπροστά με βαρύγδουπα άρθρα, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά πως γράφει απλώς για να γεμίζει τις στήλες, χωρίς να έχει την παραμικρή επαφή με την ουσία ή να ξέρει πραγματικά τι λέει.

Η ειρωνεία χτυπάει κόκκινο όταν η κ. Τζήμα προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο «δίκιο του αγρότη» και τη «ζυγαριά της κυβέρνησης», φτάνοντας στο σημείο να μας κάνει μαθήματα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ζητάει, λέει, «απόλυτη διαφάνεια» και «διαλεύκανση», λες και ο οργανισμός που έχει καταντήσει το πιο σύντομο ανέκδοτο για τον α

 κόσμο, διοικείται από κάποιον άγνωστο εχθρό και όχι από το σύστημα που η ίδια υπηρετεί.

 Μας εξηγεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι η κλιματική κρίση και τα δημοσιονομικά δεν επιτρέπουν «άμεσες λύσεις», αλλά την ίδια στιγμή ονειρεύεται «ανεξάρτητους οργανισμούς» και επιστροφές από παρανομούντες. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς καταφέρνει να περιγράφει το απόλυτο μπάχαλο των επιδοτήσεων ως ένα ζήτημα που θα λυθεί με «τρεις πυλώνες», την ώρα που οι παραγωγοί βλέπουν τα χρήματά τους να χάνονται σε λαβύρινθους γραφειοκρατίας και ανικανότητας.

Το κερασάκι στην τούρτα είναι η πρόταση για ένα... «συνέδριο». Εκεί που ο αγρότης πνίγεται στα χρέη και την ανακρίβεια, η λύση που προκρίνεται είναι να κάτσουν όλοι σε ένα τραπέζι για να κάνουν έναν «ουσιαστικό διάλογο» μακριά από «επικοινωνιακές τακτικές» – ενώ η ίδια η παρέμβασή της είναι ο ορισμός της επικοινωνιακής τακτικής. Αντί για πράξεις, μας σερβίρει «πυλώνες» και «εθνικές συναντήσεις» με ανοιχτά χαρτιά, λες και τα προβλήματα της Ημαθίας θα λυθούν με ακαδημαϊκές συζητήσεις και ευγενικά αιτήματα στον τοπικό τύπο. 

Μέχρι να τελειώσει το συνέδριο, βέβαια, τα τρακτέρ θα έχουν σκουριάσει, αλλά τουλάχιστον η κ. Τζήμα θα έχει την ικανοποίηση ότι κατέθεσε άλλη μια θεωρητική έκθεση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τη γεωργία, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι οι προτάσεις της στερούνται κάθε πρακτικής εφαρμογής και επαφής με την πραγματικότητα της υπαίθρου..

Δείτε τι άρθρο έγραψε...της Συρμούλας Τζήμα - Τόπη

Με τα τρακτέρ στους δρόμους βρίσκουν τα φετινά Χριστούγεννα τους αγρότες, αποφασισμένους να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους, στη σκιά και του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η πρόσκληση του πρωθυπουργού για συνάντηση με εκπροσώπους των μπλόκων δεν βρήκε ανταπόκριση στο σύνολό της, ενώ ο αγροτικός κόσμος από την πλευρά του τονίζει το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται ο πρωτογενής τομέας αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για την ελληνική γεωργία και τους Έλληνες παραγωγούς, κυρίως της νέας γενιάς που ακολουθεί.

Από τις συναντήσεις μου και τις συζητήσεις τόσο με τους αγρότες από το μπλόκο της Κουλούρας, όσο και του Νησελίου, είναι εμφανές ότι το πλαίσιο των αιτημάτων τους χτυπάει το καμπανάκι της αβεβαιότητας και της αγωνίας για το μέλλον της παραγωγής αλλά και των δεκάδων αγροτικών οικογενειών της περιοχής μας και όλης της χώρας. Τα αιτήματα είναι κοινά με κατά τόπους προσθετικές διαφοροποιήσεις που στην Ημαθία, αφορούν τόσο τις μονοετείς καλλιέργειες και τις στρεμματικές ενισχύσεις που ζητούνται, όσο και τις δενδροκαλλιέργειες, όπως το αίτημα καταβολής των αποζημιώσεων που περιμένουν οι παραγωγοί από τις βροχοπτώσεις του 2024.

Η κυβέρνηση από την πλευρά της, εξακολουθεί να απευθύνει πρόσκληση σε διάλογο αναγνωρίζοντας σε πολλά σημεία, τα διαχρονικά προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος, βάζοντας παράλληλα στη ζυγαριά την κλιματική κρίση, τα δημοσιονομικά και το ευρωπαϊκό πλαίσιο και χαρακτήρα της νέας αγροτικής πολιτικής, παράγοντες που δεν μπορούν να δώσουν σήμερα, άμεσες, πρακτικές λύσεις και απαντήσεις στα καθημερινά ζητήματα του αγροτικού κόσμου.

Ωστόσο κάτι πρέπει να γίνει στην παρούσα κατάσταση, η οποία βγάζει έναν κοινό παρονομαστή: Την πραγματικότητα και την ανάγκη να μπει μία βάση που θα οδηγήσει σε θεμελιώδη και διαχρονική λύση των προβλημάτων, να μπει πλέον η συζήτηση στο επίκεντρο της ελληνικής αγροτικής πολιτικής, μεταξύ ισότιμων συνομιλητών, για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης με προοπτική για τον πρωτογενή τομέα. Μια βάση που κατά την άποψη μου θα πρέπει να στηρίζεται σε τρεις πυλώνες: Πρωταρχικά, απόλυτη διαφάνεια και διαλεύκανση στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ με πραγματικές επιστροφές από όσους παρανόμησαν και απόλυτη ικανοποίηση όσων αγροτών δεν έχουν φταίξει πουθενά, λειτουργία ενός ανεξάρτητου οργανισμού που σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς θα διαχειρίζεται με απόλυτη διαφάνεια τις αγροτικές επιδοτήσεις και τέλος ένας ουσιαστικός διάλογος και από τις δύο μεριές διορθώνοντας την παθογένεια που οδηγούσε διαχρονικά σε ευκαιριακή μόνο αντιμετώπιση των επίκαιρων κατά καιρούς προβλημάτων των αγροτών γεγονός που τους ωθούσε να βγαίνουν κάθε χρόνο σε μπλόκα φέρνοντας με αυτή τους την ενέργεια άλλους παραγωγικούς κλάδους και μέρος της κοινωνίας απέναντί τους. Η λύση δε αυτή θα πρέπει να είναι πολυσχιδής, λαμβάνοντας υπόψη όλους τους εμπλεκόμενος φορείς και επαγγελματίες από την παραγωγή μέχρι και την διάθεση του προϊόντος. 

Μία πρόταση στη λογική του ουσιαστικού διαλόγου, εκτιμώ ότι είναι και αυτή του Αγροτικού Συλλόγου Γεωργών Δ. Αλεξάνδρειας που την κατέθεσαν στη Κυβέρνηση και την διαβάσαμε στον τοπικό Τύπο, για ανάληψη, άμεσα, πρωτοβουλίας συνεδρίου, με συμμετοχή εκπροσώπων των μπλόκων, σε κάθε θεματική. 

Θεωρώ ότι μια εθνική συνάντηση, με ανοιχτά χαρτιά και ρεαλιστική προσέγγιση εκατέρωθεν, θα μπορούσε να βάλει στη βάση τους τα προβλήματα, πόσο μάλλον, αν υπηρετήσει την ουσία, μακριά από επικοινωνιακές τακτικές τυπικών συναντήσεων.