Μάλλον μας δουλεύει δεν εξηγείται αλλιώς!

Η Συρμούλα Τζήμα , περιφερειακή σύμβουλος με αυτοπεποίθηση και καθαρή κομματική γραμμή, μας κάλεσε να ξεπεράσουμε τον κακό μας εαυτό και έστειλε το άρθρο της στα ΜΜΕ και να είμαστε αισιόδοξοι λέει.

 Ωραία λόγια, στρωμένα, τακτοποιημένα — σαν δελτίο τύπου πριν τη διάσκεψη. Μόνο που, καλή μου Συρμούλα, πριν γράψουμε, ας ακούσουμε λίγο την κοινωνία. Γιατί απ’ ό,τι φαίνεται, εσύ μάλλον ζεις σε άλλον πλανήτη, εκεί που όλα λειτουργούν, οι αγρότες χαμογελούν και τα χρήματα του ΟΠΕΚΕΠΕ πέφτουν σαν βροχή χωρίς χαρτούρα.

Το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει γίνει πλέον ανέκδοτο με ουρά. Άλλος δηλώνει χωράφι που έχει γίνει πάρκινγκ, άλλος δηλώνει πρόβατα που έχουν πάρει σύνταξη, κι άλλος δηλώνει ό,τι να ’ναι, γιατί «έτσι γινόταν πάντα». Και μέσα σ’ αυτό το τσίρκο, η κυβέρνηση «ελέγχει», η δικαιοσύνη «εξετάζει», κι εμείς οι υπόλοιποι προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιος τελικά δουλεύει ποιον. Εντωμεταξύ, οι πραγματικοί αγρότες τραβάνε κουπί με το ένα χέρι και πληρώνουν φόρους με το άλλο.

Η καλή μας περιφερειακή σύμβουλος, όμως, μιλάει εκ του ασφαλούς. Όχι από τα χωράφια, ούτε από το μπαλκόνι κάποιου καφενείου που ακούει τα παράπονα του κόσμου, αλλά από ένα γραφείο με κλιματισμό και φράσεις όπως «μεταρρυθμίσεις», «δυναμική τροχιά» και «πολιτική σταθερότητα». Αυτά είναι ωραία λόγια, αλλά ο πολίτης δεν πληρώνει με λόγια· πληρώνει με αίμα και απόδειξη. Και όσο εκείνη βλέπει το πρόβλημα σαν «παθογένεια», ο λαός το βλέπει σαν χασούρα στο πορτοφόλι του.

Ο κόσμος, αγαπητή μου περιφερειακή σύμβουλε κυρία Τζήμα, δεν έχει να πληρώσει τη ΔΕΗ, δεν έχει να καλύψει το ενοίκιο, δεν έχει να γεμίσει το ρεζερβουάρ του ή να ψωνίσει για τα παιδιά του. Κι εσείς προσπαθείτε να τα βγάλετε όλα ρόδινα, να δείξετε πως «όλα πάνε καλά» και πως «δουλεύουμε για το καλό του τόπου». Μόνο που αυτός ο τόπος έχει αρχίσει να δουλεύει εσάς — γιατί όταν ο λαός πεινάει, κανένα δελτίο τύπου και καμία ωραία φράση δεν χορταίνει την πραγματικότητα.

Για αυτό λοιπόν όταν θα γράφετε να άρθρο κάτω από ένα air condition καλό είναι να σκέφτεστε και λίγο την κοινωνία τα προβλήματά της..