Τα λέει και τα πιστεύει η Αραμπατζή η τα λέει να γελάει η νεολαία;
Η βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας, Στέλλα Αραμπατζή, ανέβηκε στο βήμα της Βουλής για να μας εξηγήσει –με ύφος καθηγήτριας που μαλώνει μαθητές– τι σημαίνει «δίκαιη εργασία». Μας είπε λοιπόν ότι δίκαιη εργασία σημαίνει κανόνες για όλους. Ωραία. Μόνο που οι κανόνες αυτοί, όπως φαίνεται, είναι γραμμένοι με μικρά γράμματα και μεγάλες υπερωρίες.
Η κυρία Αραμπατζή μίλησε με πάθος για το δικαίωμα του εργαζόμενου να δουλεύει… 13 ώρες τη μέρα, «αν το επιθυμεί». Πόσο γενναιόδωρη δημοκρατία! Τόση ελευθερία που ο εργαζόμενος θα μπορεί να διαλέγει μόνος του αν θα κουραστεί λίγο ή θα εξαντληθεί εντελώς. Εξάλλου, όπως μας διαβεβαιώνει η ίδια, έτσι θα έχει και 40% αύξηση — λες και η ζωή είναι μαθηματικό πρόβλημα και όχι ανθρώπινη αντοχή.
Μίλησε επίσης για τη στήριξη των μητέρων, την επέκταση των αδειών και τις παροχές. Πολύ ωραία στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα, όμως, οι περισσότερες γυναίκες στον ιδιωτικό τομέα συνεχίζουν να φοβούνται μην μείνουν έγκυες και χάσουν τη δουλειά τους. Αλλά, εντάξει — η κυβέρνηση προνοεί, όπως λέει. Ίσως προνοεί για τους εργοδότες που κοιμούνται πιο ήσυχοι γνωρίζοντας πως έχουν το ελεύθερο να ζητήσουν και «λίγη παραπάνω ευελιξία».
Και φυσικά, όπως κάθε σωστό κυβερνητικό αφήγημα, δεν θα μπορούσε να λείπει και η επίθεση σε όσους αντιδρούν σε αυτό.
Όποιος διαφωνεί με το 13ωρο, είναι «λαϊκιστής». Όποιος πιστεύει πως ο εργαζόμενος δεν πρέπει να ζει για να δουλεύει, «παραποιεί την αλήθεια». Η μόνη αλήθεια, φυσικά, είναι αυτή που βολεύει το κόμμα και τους αριθμούς στα δελτία Τύπου.
Τελικά, η ομιλία της κ. Αραμπατζή ήταν μια ωδή στην «εργασιακή ευτυχία» όπως τη φαντάζονται στα γραφεία των υπουργείων: λίγη τεχνητή νοημοσύνη, λίγη τηλεργασία, και πολύ ανθρώπινη εξάντληση. Γιατί, όπως μας υπενθύμισε η ίδια, η δίκαιη εργασία είναι η προϋπόθεση για μια δίκαιη κοινωνία.
Αρκεί, φυσικά, να αντέχεις να δουλεύεις ως το βράδυ για να τη χρηματοδοτείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου