Είναι μια αρχή αυτό.

Είναι μια αρχή αυτό.
Η πρώτη εικόνα ήταν η κ. Αρχοντάκη, Αντιδήμαρχος Βέροιας. Με μια σακούλα και σκούπα στα χέρια.

Ανέβαινε στο Βήμα Αποστόλου Παύλου. Θα βρήκε, σκέφτηκα, πάλι κανένα αδέσποτο νεκρό από φόλα και πάει να το πάρει.

Πήγα να δώ και να βοηθήσω αν χρειαστεί. Είναι γνωστή εδώ και χρόνια για την φιλοζωϊκή της δράση η Αντιδήμαρχος.




Είναι πολύ σπάνιο να βρείς κάτι και να πείς καλή κουβέντα για τους κατά τόπους άρχοντες. Και αν «σκάσει» κάτι καλό, είναι άλλα εκατό που το επισκιάζουν. 

Δεν μπορείς να βλέπεις το ένα καλό και να κλείνεις στα εκατό που σε απογοητεύουν. Η εικόνα στο Βήμα του Αποστόλου Παύλου, ήταν και αυτή η ντροπή της Βέροιας. Μεγάλη ντροπή, που την έβλεπαν οι επισκέπτες χρόνια τώρα. Μια πλήρης εγκατάλειψη. 

Εκεί λοιπόν, εκτός από την κ. Αρχοντάκη, είδα και τον σύζυγό της, τον  Αντιδήμαρχο καθαριότητας, κ. Θεοδωρίδη, και τέσσερα πέντε άτομα ακόμη. Ήταν εργαζόμενοι από το Μακροχώρι. Από τον τέως Δήμο Αποστόλου Παύλου και μόνον. Καθάριζαν τα χυδαία γραπτά από πιτσιρικάδες, δίπλα στο ψηφιδωτό, μάζευαν σκουπίδια, ξεκολλούσαν μαστίχες από το μάρμαρο, μάζευαν σύριγγες. 

Έφεραν και  βυτίο με νερό για πλύσιμο όλου του χώρου. Από τη γειτονιά, είδε τι γινόταν, γνωστή Δημοσιογράφος, η Μαργαρίτα και έπιασε και αυτή δουλειά. Σύνολο κανένα δίωρο.

Γιατί γράφω αυτές τις γραμμές; Γιατί είναι κατάντια η εικόνα ενός μνημείου που χαρακτηρίζει την πόλη. Γιατί Αντιδήμαρχοι δεν πήγαν να επιβλέψουν αν τα κάνουν καλά κάποιοι εργάτες. Γιατί και αυτοί δούλευαν στα χόρτα, τη λάσπη και τα νερά. 

Γιατί ήρθαν από άλλη περιοχή εργαζόμενοι, εθελοντικά παρακαλώ, ημέρα Σάββατο. Γιατί δεν ήταν Βεροιώτες. Γιατί δεν ήρθαν άλλοι τόσοι από τη γειτονιά. Γιατί αφήσαμε το  μνημείο στην τύχη του. Γιατί αυτό που είδα και κατέγραψα, είναι μια άλλη και καλή αρχή. Γιατί αν δεν δούμε διαφορετικά τα πράγματα, κακό της κεφαλής μας. Γιατί ίσως φιλοτιμηθούν και άλλοι για να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ότι δικά μας είναι και όσα κοινά δεν είναι στην ιδιοκτησία μας. Γιατί πρέπει να σταματήσουμε την ντροπή από την πόλη.
 
Στο τέλος της δουλειάς, το Βήμα άλλαξε όψη. Είπανε ότι μετά την 25η Μαρτίου, θα συνεχίσουν τα υπόλοιπα. Να δούμε. Σαν Βεροιώτης, ευχαριστώ τους Μακροχωρινούς που με έκαναν να ντρέπομαι και έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουμε εμείς.      

ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ

3 σχόλια:

antoine είπε...

ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ,ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΣΑΝ ΛΑΟΣ ΟΠΟΥ ΔΟΥΜΕ ΚΟΣΤΟΥΜΙ,ΓΡΑΒΑΤΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΡΑΔΙΑΣΟΥΝ ΕΝΑ ΤΣΟΥΒΑΛΙ ΨΕΜΑΤΑ, ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΟΥΜΕ.ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ,ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ.ΥΓ. Η ΚΥΡΙΑ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ,ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΣΙΑ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Ανώνυμος είπε...

ο λαικισμος σε ολο το μεγαλειο

Ανώνυμος είπε...

Σωστός ο 6.35. Θα έπρεπε για να μην είναι λαϊκιστές, να είναι σε μια καφετέρια με το σπρεσάκι. Σε Βαφτίσια ή κηδεία. Σε γάμους ή καμία εσπερίδα. Σε καμιά ημερίδα για την συμμετοχηκή κοινωνία. Σε καμιά κομματική συνεδρίαση με αντικείμενο τον σοσιαλισμό. Σε κανένα κωλόμπαρο με Ρωσίδες για όλα τα γούστα. Τέλος πάντων, να μην έκαναν ότι έκαναν. Ένα ταξίδι με έξοδα πληρωμένα απο τον Δήμο, στας Βριξέλας για υποθέσεις του Δήμου. Είχαν να κάνουν τόσα.
Τελικά η ακινησία, είναι το ζητούμενο; Δε βγάζεις άκρη.