ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ "Ανησυχώ βαθιά για το οργανωμένο έγκλημα"

Ο πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης επισημαίνει ότι τα φαινόμενα ανομίας πλήττουν τη δημοκρατία, εκφράζει την εμπιστοσύνη του στις δυνατότητες της ΕΛ.ΑΣ. και προτείνει να θεσπιστεί ιδιώνυμο για τη διαφθορά

Η ΒΑΘΙΑ του ανησυχία για την επέκταση του οργανωμένου εγκλήματος στη χώρα εκφράζει στη συνέντευξή του στο «Βήμα της
Κυριακής» ο κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης. Θεωρεί ότι η ανάπτυξη του φαινομένου αυτού πλήττει την εμπιστοσύνη του κόσμου στη δημοκρατία, καθώς εξοικειώνει τους πολίτες με την αντίληψη ότι υπάρχει ένα πανίσχυρο
παρακράτος το οποίο δρα σε ένα «κράτος-σουρωτήρι». Προτείνει επίσης να θεσπιστεί ένα ιδιώνυμο αδίκημα για τη διαφθορά το οποίο θα την ταυτίζει με το οργανωμένο έγκλημα.

- Η κοινή γνώμη παρακολουθεί άναυδη τις αποκαλύψεις για τους δράστες της απαγωγής του εφοπλιστή Παναγόπουλου, οι οποίες φανερώνουν ότι το οργανωμένο έγκλημα έχει βάθος και διεισδυτικότητα που δεν την υποψιαζόμασταν. Εσείς ως πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης έχετε εκπλαγεί από όσα ακούγονται;

«Θα ήταν αφελές να μην αποδεχθούμε ως νομοτέλεια ότι το έγκλημα θα τρέχει πάντοτε με μεγαλύτερες ταχύτητες από τις πολιτικές που εφαρμόζονται για την πρόληψη, τον έλεγχο και την καταστολή του. Γι΄ αυτό και είμαι φανατικός οπαδός της άποψης ότι απαιτείται διαρκής εγρήγορση και μεγάλη αποφασιστικότητα από τη μεριά της πολιτείας για την καταπολέμησή του. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια αυτή η αποφασιστικότητα απουσίαζε, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση και οι αρχές να στείλουν ένα μήνυμα “χαλαρότητας” προς κάθε κατεύθυνση. Γι΄ αυτό και σήμερα παρακολουθούμε όλοι άναυδοι το μέγεθος της διάβρωσης που έχει υποστεί η πολιτεία και οι θεσμοί της από το οργανωμένο έγκλημα. Ας μην προσδίδουμε ωστόσο μυθικές διαστάσεις στις δυνατότητες των κακοποιών. Το μόνο που αποδεικνύουν το θράσος και η αλαζονεία με την οποία κινούσαν τα νήματα των “επιχειρήσεών” τους ακόμη και μέσα από τις φυλακές αυτοί οι “κύριοι” είναι ότι δυστυχώς έχουμε ένα κράτος-σουρωτήρι».

- Δεν θεωρείτεδηλαδήότι η αποκάλυψη των δραστών της απαγωγής είναι μια επιτυχία της Ελληνικής Αστυνομίας;

«Είναι μια επιτυχία, αλλά ειλικρινώς απορώ με το μέγεθος της επικοινωνιακής αξιοποίησης από τη μεριά της κυβέρνησης. Σας θυμίζω ότι στο ζήτημα των απαγωγών οι επιδόσεις της ΕΛ.ΑΣ. αγγίζουν σχεδόν το απόλυτο. Ελάχιστες απαγωγές παραμένουν ανεξιχνίαστες. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει σοβαρά τους όποιους επίδοξους απαγωγείς. Εγώ θα σταθώ ωστόσο σε ένα άλλο σημείο. Η Αστυνομία ούτε στην προηγούμενη ούτε σε αυτή την απαγωγή κατάφερε να βρει τα λύτρα. Ενα τεράστιο πεδίο που χρήζει σοβαρής αντεγκληματικής πολιτικής είναι οι ροές του χρήματος στους χώρους του οργανωμένου εγκλήματος και τα κανάλια που αυτό ακολουθεί προς την επίσημη οικονομία. Οταν καταφέρουμε να δώσουμε αποτελέσματα σε αυτόν τον τομέα τότε θα έχουμε καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στο οργανωμένο έγκλημα».

- Εσείς είχατε μιλήσει επανειλημμένως το προηγούμενο διάστημα για διάλυση της ΕΛ.ΑΣ. Ακόμη κι αν δεν βρέθηκαν τα λύτρα, για πρώτη φορά έπειτα από μεγάλο διάστημα έχουμε την αίσθηση ότι η Αστυνομία υπάρχει και δουλεύει μεθοδικά. Διαφωνείτε με αυτό;

«Εγώ πάντα πίστευα κ αι πιστεύω στις δυνατότητες της Ελληνικής Αστυνομίας. Εχει ικανούς ανθρώπους που εργάζονται ευσυνείδητα και μπορούν να παράγουν αποτελέσματα. Η Ελληνική Αστυνομία είναι άριστη στην καταπολέμηση του κοινού εγκλήματος, υστερεί όμως στην αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, της τρομοκρατίας και στο μικροέγκλημα της γειτονιάς. Γι΄ αυτό εκείνο που έχει σημασία είναι η ύπαρξη ενός σύγχρονου σχεδίου αντεγκληματικής πολιτικής που να στηρίζεται σε δύο πυλώνες: Στην αυστηρή μεν αστυνόμευση αλλά και στην αναγκαία, και παντελώς απούσα σήμερα στη χώρα μας, κοινωνική πρόληψη της εγκληματικότητας».

- Πώς μπορεί να γίνει αυτό όταν ένα κομμάτι της Αστυνομίας συμμετέχει στην ανομία; Δεν σας εξοργίζουν οι συνεχείς αποκαλύψεις για τις σχέσεις αστυνομικών με διάφορα εγκληματικά κυκλώματα;

«Βεβαίως με εξοργίζουν. Και σας θυμίζω ότι επί των ημερών μου ως υπουργού Δημόσιας Τάξης η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. είχε κάνει κυριολεκτικά θαύματα στην καταπολέμηση της διαφθοράς μεταξύ των αστυνομικών. Μην ξεχνάτε όμως ότι και η Αστυνομία λειτουργεί στο πλαίσιο ενός γενικευμένου περιβάλλοντος ανομίας που έχει εξαπλωθεί επικίνδυνα τα τελευταία χρόνια. Η απουσία του κράτους και η ανοχή που έχει επιδείξει στην παραβίαση της νομιμότητας έχουν στείλει πολύ κακά μηνύματα προς την κοινωνία αλλά και προς τους ίδιους τους αστυνομικούς που είναι επιφορτισμένοι με την τήρησή της». - Μετά τις πρόσφατες επιχειρήσεις κατά των παράνομων μεταναστών φαίνεται ότι βελτιώθηκε η εικόνα στο κέντρο της Αθήνας. Είναι όμως στην πραγματικότητα το θέμα των μεταναστών αρμοδιότητα της Αστυνομίας;

«Δεν είμαι καθόλου σίγουρος για την αλλαγή της εικόνας στο κέντρο της Αθήνας. Πρόκειται για μια συγκυριακή ύφεση ενός ιδιαίτερα οξυμένου κοινωνικού προβλήματος. Σε κάθε περίπτωση, η μεταναστατευτική πολιτική είναι θέμα της κυβέρνησης. Οχι της Αστυνομίας. Πιστεύω, όμως, ότι είναι πρωτίστως ένα ευρωπαϊκό ζήτημα. Πάγια θέση της Ελλάδας πρέπει να γίνει ότι οι Ευρωπαίοι οφείλουν να μας πληρώνουν για να φυλάμε τα σύνορά τους. Η σημερινή κυβέρνηση θέτει το θέμα της παράνομης μετανάστευσης στις άλλες χώρες και αυτές απλώς της χτυπούν την πλάτη δήθεν με κατανόηση. Το ζήτημα είναι κυρίως δικό τους. Δεν είναι μόνο δικό μας. Πρέπει να φτιάξουμε πολιτικές συμμαχίες στην ΕΕ και να καταδείξουμε ότι δεν μπορούμε να σηκώσουμε μόνοι μας αυτό το βάρος. Πρόκειται για ροές εκατομμυρίων ανθρώπων που, αν αφεθούν στην τύχη τους, θα οδηγήσουν σε μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις».

- Πιστεύετε ότι η οικονομική κρίση και οι κοινωνικές εντάσεις έχουν προσδώσει διαφορετικά χαρακτηριστικά στο έγκλημα και στην τρομοκρατία; Βλέπουμε μια σκληρότητα, μια έλλειψη φραγμών και σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή που είναι πρωτόγνωρα για την Ελλάδα.

«Το έγκλημα αλλάζει και αυτό μαζί με τις κοινωνίες. Οσο πιο δύσκολη και σύνθετη γίνεται η κοινωνική πραγματικότητα τόσο θα μεταλλάσσεται και το έγκλημα με πιο βίαιες και πρωτόγνωρες εκφράσεις. Ανησυχώ βαθιά ωστόσο για την επέκταση του οργανωμένου εγκλήματος στη χώρα. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ανάπτυξη του οργανωμένου εγκλήματος πλήττει την εμπιστοσύνη του κόσμου στην ίδια τη δημοκρατία. Διότι εξοικειώνει τους πολίτες με την αντίληψη ότι υπάρχει ένα πανίσχυρο παρακράτος που κινείται με άνεση πίσω αλλά και εντός του επίσημου κράτους. Γεγονός που με τη σειρά του αφαιρεί και τα τελευταία ψήγματα αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης προς τους φορείς της νομιμότητας».

- Υπάρχει κίνδυνος αυτή η ανασφάλεια να υπονομεύσει και άλλο το πολιτικό σύστημα; Ηδη στις ευρωεκλογές υπήρξε μεγάλη αποχή και στροφή προς τα δεξιά.

«Τεράστιος κίνδυνος. Πιστεύω ότι αποτελεί άμεση πολιτική προτεραιότητα η Ελλάδα να μπει ξανά σε έναν νέο ιστορικό κύκλο που θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη δυνατότητα της πολιτικής να προασπίζει τη νομιμότητα και να κολάζει παραδειγματικά την παραβατικότητα. Υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα διαφάνειας που αφορούν ακόμη και τον τρόπο που λειτουργεί η Βουλή και τα κόμματα. Πρέπει να στείλουμε λοιπόν πολύ ισχυρά μηνύματα ανατροπής αυτής της νοσηρής κατάστασης για να ξανακερδίσουμε την προσοχή και στη συνέχεια την εμπιστοσύνη των πολιτών».

- Εκτός από το οργανωμένο έγκλημα υπάρχει και αυτό του λευκού κολάρου. Το ΠαΣοΚ πρόκειται να καταθέσει πρόταση νόμου για την ευνοϊκή μεταχείριση εκείνων οι οποίοι αποκαλύπτουν στοιχεία για εμπλοκή πολιτικών σε σκάνδαλα. Πιστεύετε ότι θα είναι αποτελεσματικό ένα τέτοιο μέτρο;

«Σήμερα περισσότερο από ποτέ απαιτείται συνολική αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίον αντιμετωπίζουμε τη διαφθορά και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που θα αφυπνίσουν την κοινή γνώμη. Οσο δεν χτυπάμε την υψηλή διαφθορά κανένας πολίτης δεν πρόκειται να πειστεί ότι υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση για την ουσιαστική καταπολέμηση του φαινομένου σε όλα τα επίπεδα. Και η πρόταση του ΠαΣοΚ σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση κινείται. Προσωπικά έχω προτείνει και κάτι ακόμη πιο προωθημένο και αναγκαίο: Να θεσπιστεί ένα ιδιώνυμο αδίκημα για τη διαφθορά το οποίο θα την ταυτίζει με το οργανωμένο έγκλημα». - Δεν φοβόσαστε την κατηγορία που έχει διατυπωθείότι ο νόμος που προτείνει το ΠαΣοΚ μετατρέπει ουσιαστικά τους πολίτες σε χαφιέδες;

«Στο περιβάλλον γενικευμένης ανομίας και συγκάλυψης που ζούμε, πρέπει κάπως να σπάσουμε το απόστημα. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει με συμβατικούς τρόπους. Εχουμε χρέος να δώσουμε κίνητρα στους πολίτες ώστε με τη βοήθεια του νόμου να συμβάλλουν στην αποκάλυψη της αλήθειας».

- Δεν πρόκειται όμως πάντα για απλούς πολίτες αλλά για τον έναν πόλο της διαφθοράςόπως, π.χ., στην περίπτωση Χριστοφοράκου. Δεν είναι άδικο να τιμωρείται βαρύτερα ο ένας από τους δύο συνενόχους;

«Ας μην μπούμε σε φιλοσοφικά ζητήματα. Διότι έτσι χάνουμε την ουσία. Και η ουσία είναι ότι πρέπει επιτέλους να μάθουμε την αλήθεια για αυτή την υπόθεση. Αν δεν κινηθούμε ευέλικτα θα χάσουμε για ακόμη μία φορά την ευκαιρία να δείξουμε στους πολίτες ότι κάτι αρχίζει να αλλάζει».
απο το βημα